- кештәк
- Өске һәм эчке киемнәрнең тиешле урыннарын киңәйтү һ. б. ш. максатлар өчен тегелеп куела торган өчпочмак яки ромб форм. тукыма кисәге
Татар теленең аңлатмалы сүзлеге. 2013.
Татар теленең аңлатмалы сүзлеге. 2013.
кештік — сын. Кешке ішетін тамақ, ас … Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі
кештік — (Монғ.) кешкісін өтетін ойын сауық отырысы. – Оның да аты бар да, заты жоқ. Демалыс күндері осында жиналып, к е шт і к өткізген боламыз («Ж. өмір», 11.05.1987). – Жарайды, Сайраш, сен маған ренжіме. Мүмкіндік болса к е ш т і к т і ң соңына дейін… … Қазақ тілінің аймақтық сөздігі
кештұрым — (Жамб., Жам.) кешке таман, кешқұрым. Ахмет к е ш т ұ р ы м қаладан келді (Жамб., Жам.) … Қазақ тілінің аймақтық сөздігі
екі кештің арасында — Алагеуімде, күн батар батпаста … Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі
юләү — диал. 1. Тегү, җөйләү бияләйгә чаклы юләп кигезә иде 2. Дәвамын ялгау (мәс. буйлыкның, бауның һ. б.) ; өстәү, ясау күлмәк кештәгенә комач юләдем … Татар теленең аңлатмалы сүзлеге
абылығу — Қ орда., Жаңақор.) ентігу. Жанұшыра а б ы л ы қ қ а н үн «ә» дегеннен жетегінен алып, дедектетіп сүйрей жөнелгендей күй кешті («Жұлдыз», 1978, №9, 28) … Қазақ тілінің аймақтық сөздігі
ажырғы — 1 (Сем.: Мақ., Ұрж.) иінағаш. А ж ы р ғ ы болмаса, суды немен әкелесің (Сем., Ұрж.) 2 1. (Шығ.Қаз.: Күрш., Тарб.) жауыр аттың мойнына байлайтын ағаш. Бұрын жауыр атқа а ж ы р ғ ы байлайтын еді. Қазір ондай жоқ қой (Шығ.Қаз., Күрш.). – Сізге а ж ы … Қазақ тілінің аймақтық сөздігі
алдын кеште — (Түрікм.: Красн., Таш., Небид.) кештете, кешке қарай. Күннің ыссылығы (қ.) басылғансын, а л д ы н к е ш т е жүресіңіз (Түрікм., Небид.). Осыдан олар а лд ы н к е ш т е т е Шалқарға жетеді (Ә. Нұрп., Қан мен тер, 102). ...күндізгі аптаптың беті… … Қазақ тілінің аймақтық сөздігі
кең етік — (Түрікм., Таш.) қыста байпақпен киетін кең етік. Байпақ келгенсін к е ң е т і к т і ң күні кешті (Түрікм., Таш.) … Қазақ тілінің аймақтық сөздігі
қамба — 1 (Гур., Маңғ.) бүршіксіз шөптердің жалпы аты. Қ а м б а шөпте дән болмайды (Гур., Маңғ.). Жері тұнып тұрған қ а м б а екен (Гур., Маңғ.) 2 1. (Орал, Чап.) шөмеле етіп үйгенге дейін бөлек бөлек етіп тырмамен жиып қойған шөп. 2. (Орал: Жән., Орда) … Қазақ тілінің аймақтық сөздігі